kaplumbağa koltuk

sokaklarda koca bir koltukla dolaşıyordum. hani tüh almasaymışım çantayı deriz ya. bir ara tüh buraya getirmeseymişim koltuğu diyorum içi bomboş b,r alışveriş merkezinin dopdolu tuvaletlerinin önünde. bir ara çocuklarla yokuş yukarı yuruyoruz. koşup koşup koltuğu yokuş yukarı itiyorum gidiyor gidiyor ama birazd aha ivme lazımmış...

sonra manzaralı bir evde anten olarak bir el feneri. aynı zamanda alıcıymış. uyumadan önce fringe seyredince paralel evrendeki halimle tanışacaktım. gittiği her yere ahşap kolluklu koltuğunu taşıyan. her yere yuruyen. el fenerinden alıcı ve anten yapan ve sahildeki deniz taşlarını uzun uzun seyreden biriydi rüyamdaki.( ayrıca tuvaletlerin girişindeki tatsız manzarayı da heen tuvalet yöneticisine haber verip tuvalete gitmeye eve gitmeyi seçiyordu. )henuz geçemedim bence paralel evrene. en azından bu ruyada değil. ama biriyle karşılaştım ve bana birşeyer anlattı ve çok net iki isim vardı anneannem ile ilgili. anneannemi arayacağım dedim ruyamda uyandığımda ilk telefon ondan geldi. isimleri soyledim. duraksamadan hikayelerini anlattı. şaştım. seviyorum rastlantıları.

bir de ruyamda oturduğum eve bahçeden iniliyordu merdivenlerle aşağı. ve merdivenlerin bir basamağında zaten oraya bırakmış olduğum birşeyin yanında bir de minicik kabuğu kırık bir kaplumbağa vardı.

dün dişimden bir parça kopmuş. akşam farkettim farkettiğimde başak vardı melis vardı barış vardı kaya vardı... arkamızda biri motosikletine biniyodu bir kız feci özendim. barışın spor arabaya nasıl doluştuk ve kısa zamanda ne kadar çok konuştuk. cross conversations.

başakla beyoğlu arka sokağında benim rotamda çok çok yavaş yürüyerek neler neler gördük daha önce yanından geçip de hiç görmediğimiz... sonra protesto, sergi açılışı gibiydi. başında maydanozu ve peleriniyle şahaneydi tayfun.

üzerine sahlep
üzerine fringe
üzerine koltuk ve kaplumbağa

deeper instinct

“I, with a deeper instinct, choose a man who compels my strength, who makes enormous demands on me, who does not doubt my courage or my toughness, who does not believe me naïve or innocent, who has the courage to treat me like a woman.” anais nin

rusty words

“And when at last you find someone to whom you feel you can pour out your soul, you stop in shock at the words you utter— they are so rusty, so ugly, so meaningless and feeble from being kept in the small cramped dark inside you so long.”― Sylvia Plath

meredith monk: delphine's share from Vienna

"Words mean more than what is set down on paper. It takes the human voice to infuse them with shades of deeper meaning." Maya Angelou - i know why the caged bird sings

listening to the song Delphine has shared with me. Meredith Monk. I remember the blue curtains of my room. shades of blue.

today i hear the news of a possible flat i might move into in İstanbul soon by myself. A possibility.

human voice is a curious thing. tone of voice. color of voice. voice. violence. silence.

voice also can take on an alienating quality. it can as well take on a homely quality. sometimes you fall away from one person just by a sudden realization that the tone of the voice is not right. not real. not your tune. not my tune. not your frequency.

i'd rather resonate with you. i'd rather take delight in the sound ofyour breath. in the sound of a moan. in the sound of you talking.

a moment of distraction. leaves you with not what i say but the tone. it leaves you with what i say plus the tone. it leaves you only with what i say. only with how it sounds. only with how it feels. all is connected.

feelings stay. give an impromptu voice to the feelings. take your stand. be full of courage. voice it out.

fantastic - uncanny - marvelous

http://www.unc.edu/~bardsley/ghosts/todorov.html

The Fantastic: A Structural Approach to a Literary Genre (1975)

Tzvetan Todorov

"In a world which is indeed our world, the one we know....there occurs an event which cannot be explained by the laws of this same familiar world. The person who experiences the event must opt for one of two possible solutions: either he is the victim of an illusion of the senses, of a product of the imagination-- and the laws of the world then remain what they are; or else the event has indeed taken place, it is an integral part of reality--but then this reality is controlled by laws unknown to us (p. 25)."

"The fantastic occupies the duration of this uncertainty....The fantastic is that hesitation experienced by a person who knows only the laws of nature, confronting an apparently supernatural event (p. 25)."

Todorov later comments:

"The fantastic requires the fulfillment of three conditions. First, the text must oblige the reader to consider the world of the characters as a world of living persons and to hesitate between a natural or supernatural explanation of the events described. Second, this hesitation may also be experienced by a character; thus the reader's role is so to speak entrusted to a character, and at the same time the hesitation is represented, it becomes one of the themes of the work--in the case of naive reading, the actual reader identifies himself with the character. Third, the reader must adopt a certain attitude with regard to the text: he will reject allegorical as well as "poetic" interpretations (p. 33)."

Todorov distinguishes the fantastic from two other modes, the uncanny and the marvelous. While these modes have some of the ambiguity of the fantastic, they ultimately offer a resolution governed by natural laws (the uncanny) or the supernatural (the marvelous).

"[In the uncanny], events are related which may be readily accounted for by the laws of reason, but which are, in one way or another, incredible, extraordinary, shocking, singular, disturbing or unexpected, and which thereby provoke in the character and in the reader a reaction similar to that which works of the fantastic have made familiar (p. 46)." Todorov's definition of the uncanny might be applied to stories in which the character realizes s/he is mad or has just awakened from a dream. Thus, the uncanny is an "experience of limits."

"If we move to the other side of that median line which we have called the fantastic, we find ourselves in the fantastic-marvelous, the class of narratives that are presented as fantastic and that end with an acceptance of the supernatural (p. 52)."

the shop for distant realities / ismi tuhafiyeci olmayan tuhafiye

koşuyolu Porsan (the shop where irrelevant things exist side by side / a secret tuhaf-iyeci; a tuhafiyeci which is not called a tuhafiyeci...); probably 1996... my niece hugging the almost scary weird sculpture who is hugging the air...

"My most important problem was destroying the lines of demarcation that separate what seems real from what seems fantastic."
— Gabriel García Márquez

back to writing and producing along with the bizarre waves of the fantastic, the weird, the ironic. and still craving for the better words. travelling between "tuhaf " and "fantastik" in TUrkish. but "ironic" does not serve the same purpose... "how ironic" - ironic is somehow more tangible. but "tuhaf" is more ambiguous. it is the summary of a particular way of perception and particular way of existence. tuhafiye. my parents for years have been running a shop where unrelated - far realities - exist side by side. this is actually called a "tuhafiye": the place who sells the weird. the weirdest of it all is their place was never called a "tuhafiye." but it got weirder each year... tuhafiye is the palace of shortcurcuits and of metaphors. where distant realities clash to create ghosts that go deep in one's psyche.

i guess my first attempt for an outdoor sculpture was in response to the weirdness of my families absurd shop. we placed it in front of the shop. as rain slowly washed it away; the figure got thinner... a pregnant lady was afraid of it. some loved it. some started to leave their books below it as if it were a tree. not to scare the pregnant lady anymore, we put it away...

all that remains of it is an absurd photograph...

"kafadan kontak" / a shot circuit in the head

"kafadan kontak" is an excellent expression. "kontak" is the slang for electrical shortcircuit. "kafa" is head. "kafadan kontak" is when the nerves in the brain make shortcurcuit. czz dzzz czzz. an electical shortcircuit in the head. messes up the system.

short circuit

n

(Electronics) a faulty or accidental connection between two points of different potential in an electric circuit, bypassing the load and establishing a path of low resistance through which an excessive current can flow. It can cause damage to the components if the circuit is not protected by a fuse

vb short-circuit

1. (Electronics) to develop or cause to develop a short circuit

2. (tr) to bypass (a procedure, regulation, etc.)

3. (tr) to hinder or frustrate (plans, etc.) Sometimes (for senses 1, 2) shortened to short

Collins English Dictionary – Complete and Unabridged © HarperCollins Publishers 1991, 1994, 1998, 2000, 2003

çatlak / crack (or turkish slang for crazy)

there are countless cracks in Istanbul. some cracks leak. some cracks sing. some cracks are like threats. they startle you in the dark. cracks crack up to swallow you in. and then cracks vomit you out onto busy streets. the streets are so busy that people do not notice a newly vomitted person like you are. cracks are alive. crick crack. "çatlak" is the Turkish word for crack. you also call a person "çatlak." "ÇAtlak" is a person who acts her own way, not bothering about social codes, formalities and such... "çatlak" is home to all street fluids. All fluids find a crack to rach down deep in the ground...

in Vienna, on the streets of asphalt, cracks were made visible by snow. Those cracks are the bases for space ships. spacecrafts are made of snow and live in cracks. if they donot return to space, they melt into waters and leak underground and become the fresh air in the summer. we are breathing in spacecrafts to come closer to stars.

so weird / tuhaf

extremely busy days in İstanbul. Today i saw this metal fence in front of a fountain by the wall of GAlatasaray highschool. on the fence was the remainders from posters. slightly moving in the wind. i saw lots of similar fences on the streets of vienna. especially by the constructions. and specifically on the way to semperdepot. should post parallel photos...

--

as for my thesis a tiny step:

the meaning of the word weird in turkish

tuhaf
sıfat Arapça tu§af

1 . Acayip: "Nahit'in onda hiç görmediği bir tuhaf hâli vardı."- T. Buğra.

2 . Şaşılacak, garip.

3 . Güldürücü: "Kibirli, alıngan olmayan, tuhaf ve nükteli bir adammış."- A. Ş. Hisar.

4 . Gülünç: "Bu kıyafetle tuhaf oluyorsun."- .

5 . Anlaşılmaz: "Tuhaf çocuk, günü gününe uymuyor."- .

6 . ünlem Şaşılan bir şey karşısında söylenen söz: "Tuhaf! Her yerde olduğunun aksine, burada şehirden uzaklaştıkça binaların güzelliği artıyor."- A. Haşim.

back in IStanbul

walking the streets of Istanbul, i see faces from Vienna. i mistake faces from here for faces from Vienna.

late at nights after leaving the studio, i want to go sleep in my room in the 3rd district and have coffee in the morning with Dani. i want to stop by BOEM and walk in augarten. sneak into the zoo without paying money. have lovely conversations with Franziska. stop by Bettina's class and MAren's class and make more animations at Thomas' class. and spend more time out on the streets and underground.

given a choice, i would still chose to live in Istanbul in a room with a backdoor that opens up to the bamboos in the botanical garden next to the BElvedere.

sunny skies over vienna

i had an animated surprise ride to the airport. anna and dani also came along; we were still gossipping as i passed the security check. AND the plane ride was soooo sunny. fell asleep to the warmth of the sun. and woke up under slight rain. and found myself by the bhosphorous looking at topkapı palace and leandros tower; sipping tea along with sibel and my mom... busy days immediately began:)) the farewell party and the whole exp. in vienna supplied me with energy to face ist again!

photos will follow soon

a lot alot a lot to do

good to be in ist

good to be in my studio

bağ - connection

all is connected - herşey birbiri ile bağlantılı

"aklına deniz kaçmış karmaşa"

one job done; with this lightness onto the next task!

some sage tea and lots of water...

bol sıvı, iyi uyku

in dreams begin responsibilities

rüyamda hamsi adında ufak bir balık restoranının yerini hatırlamaya çalışıyordum. ruyamdaki başka kriter mekanlara gore konumunu ve hatırladığım bazı mekanlara gore konumunu zihnimde bulmaya çalışıyor bir turlu oturtamıyordum nerde olduğunu. ama yurursem bulrum ayaklarım bulur dedim.

otobusten inerken dışardaki soğuk için kat kat giyinmeye calisiyordum

yağmurlu bir gunde bir yapıyı sokağa bağlayan merdiven sistemini farklı tarihlerde gordum. uzerine bir tente atmışlar. ama tente, hep merdivenlere paralel yani merdivenlerden inerken bir yandan tenteyi de bir elle yukarı kaldırıp basamak basamak iniyorsun. basmaklar yarı ıslak. demek ki tente tam gorevini gormuyor. ve basamaklar dar ve yuksek. yuksekte binanın girişi. ahşap merdivenler dik. birçok kez inip çıkıyourm. biri sinirlenip merdiven sisytemin oynatmaya çalışıyor yerinden kaldırmaya. diyorum ki inanın bu şimdiye kadarki en iyisi en azından kullanabiliyoruz.

suzan milavskayı gordum fenerbahçe yazan bir stad girişinin onunde. kat kat kmaşlar içinde gulumsuyor. hamsi restoranına çağırdım. onun yanındaki çocuk da biz de balık pişiricez. ev de yakın isterseniz bize gelin dedi. ama hamsi'de buluşacağım okadar insanla gelmek uygun olur mu diye dusundum ruyamda.

ve bir iskele. ahşap iskele. bir guzel minik kedi. denize dusuyor. ama daha yuzeye yakın. hemen tutup çıkarıyorum. sonra biz dalıyoruz ve bir bakıyorum nerde diye. dalmışız bir ara. ve bakıyorum denize dusmus ve derinliklere gıomulmekte ve kurtar dercesine bana bakmakta. deniz son derece pis ve ağır. ve sadece bakakalıyorum atlasam mıyı dusunerek ve yavru kedinin gozlerindeki bakış ve suyun derinliklerine gomulurken yakaladığım bakış ile irkilip uyanıyorum bir ara. bu merdivenlerden daha onceki bir ruyaydı

oksuruk devam

işler devam

herşey devam

güneş var bugun:)) the sun to keep us company. vienna, 3rd district.

hapşuu: Terunobu Fujimori

http://evrimkavcar.blogspot.com/2009/03/vernacular-architecture-takasugi-by.html

kuğu

kuğu açılışı 11

11
Görüyorsun ki ben çocuk değilim
aşık da değilim
maksadım güzel sözler söylemekten ibarettir.

lale müldür

http://cigdemk.blogspot.com/2010/04/kugu-acls-11-ve-16.html

esiyor

" kayısı çiçekleri
doğudan batıya esiyor,
onların düşmesini engellemeye çalıştım."

l.m.

fantastik

oksurmekten çalışamıyorum.

ne tuhaf.

bager'le konuşurken, seda'nın önerilerini de tekrar düşündüm. alp'in kaza ve tekinsiz hatırlatmasını da. ve neden donup durup sonunda konunun net olmadığı ve sıkıcı boyuta geldiğini de. ebru ile de dün akşam şunu konuştuk. tezde soyleyeceğimiz şey kimi ilgilendirecek. bir sosyolog değilsin ya da sanat tarihçisi değilsin. sanatın uretim alanından neyi nasıl ne amaçla soylersin o zaman. sonra da Bager metro'da, kimin okumasını isteriz dedi. kim ilgilenir bizim yazacağımız şey ile?

ve arife'yi de düşününce,

kentle şehirle kısıtlı kalmayacak başka bir gözün - algının - derdin varlığının farkına vardım.

bir adım dışarı çemberden.

bager, şehirden kurtarmak lazım seni dedi.

gundeliğin içindeki fantastik dedim bugun; uçabileceğime inanıyorum işimi şekillendirmeye çalışırken.

animasyon. yarı-belgesel animasyon.

stadyum - arife- otobus - hatta gunluk hareketlerde bile kadının çevresindeki verilerin oluşma sureci gercek verilerden yola çıkıyor ve donusturuyor - şu an ugrastığım meryem-salatalıklar ve kırmızı kitap... olmuş olandan çıkıp uçuyor ya da topraklanıyor

animasyon ve gundeliğin içindeki fantastik, bizi nereye getirir. bir gerçekliğin animasyonun ifade imkanları ile aktarımı. gerçekliğin - bir olayın - bir karşılaşmanın kayıt ve araştırma aşamaları ve bu aşamaların nasıl bir animasyona döndüğü.

algı, üretim, dönüştürme sürecinin deşifre edilme süreci olarak tez

ne dersin

zaten çiğdem de hep bir 'yine uzaklaştı esas olandan' tepkisi veriyordu tezle ilgili konuşmalarıızda. ama sezgisel olan. daha doğal ve akış halinde olan. animasyon için hazırladığım prçaların kendileri gibi fantastik. sürecin dönüşümü. sürecin parçaları. süreç.

linz - vienna - istanbul

Bager was here! He did great stuff in Lİnz. He does great stuff everywhere any moment! Such an inspiration on feet!

looking forward to experience the "artificial stupidity" gadget & game.

http://picasaweb.google.com/bagerakbay/ArtificialStupidity#